Zie ginds komt de stoomboot….

U kent waarschijnlijk Pakjesboot 12 van Sinterklaas, ook bekend onder de naam Hydrograaf. De sint had gevraagd of ik die naar Frankrijk wilde varen voor hem.

1 Mei om 12:00 kwam ik aan in Weesp, waar de boot aan de kade ligt. Om 19:00 willen we vertrekken. Er moet nog heel wat gebeuren voor het schip klaar voor vertrek is, overal nog mensen druk bezig. Onder andere moeten we nog een matroos hebben. Daar ben ik achteraan gegaan. Uiteindelijk met dank aan Stephan Kramer iemand gevonden. Ook moet het radar nog gerepareerd worden. Een nieuw lager gehaald en er in gezet, maar helpt niks. We besluiten om volgende ochtend 10:00 te vertrekken, dat wordt 11:00.

We zijn met zijn vieren, Adri, Kapitein, Paul, binnenschipper, Peter, matroos en ik.

Door de nauwe slootjes van Weesp varen we naar het Amsterdam-Rijnkanaal. We hebben meteen  respect voor Paul, die het schip zonder moeite door bruggetjes en sluisjes stuurt met aan beide zijde minder dan een meter ruimte. Bij Amsterdam bunkeren we de diesel tanks helemaal vol, 6000 liter. Vol gas verstoken we 1500 liter per dag, het is zo’n 4 dagen varen, het gaat dus spannend worden of we dat halen zonder een stop te maken om te tanken.  Als je je afvraagd ‘diesel?’, het is een voormalig stoomschip, er staan nu diesel motoren in. Bij IJmuiden nog een laatste radar reparatiepoging, geen geluk.

Meteen buiten met Peter de Patrijs poorten dicht gaan maken. Bleek eigenlijk al iets te laat. Er stonden er heel wat open en er waren al een paar emmertjes door naar binnen gegooid, vooral Paul zijn spullen waren nat geworden.

Een stuk buitengaats, terwijl ik sta te koken, komt Paul naar me toe met mededeling dat er water en olie uit de oliekoeler komt. Niet zuinig ook. We besluiten richting Scheveningen te varen. In ieder geval GSM bereik en eventueel kunnen we de haven aanlopen.

Na aandraaien van alle moeren en bouten wordt de lekkage minder, we verwachten wel genoeg olie aan boord te hebben om dat tot Vannes vol te houden en besluiten door te varen.

Net als ik denk even op bed te gaan, horen en voelen we een klap tegen het schip. Er is niks te zien, we maken geen water. Even later blijkt het roer niet te reageren. Paul en ik gaan kijken. De ketting van de overbrenging van de hydroliek naar het roer is gebroken. Er moet iets tegen het roer zijn aan gekomen.

Met het nood stuurwiel achterop kunnen we het schip weer op koers krijgen. Ik weet niet of we dit  kunnen repareren. We hebben erg weinig gereedschap en reserveonderdelen aan boord.

Op het achterdek bij het noodroer kun je niks zien. Ik haal een portofoon en ga Paul vanaf brug instrueren hoe hij roer moet geven.

Adri gaat kijken of hij er iets op kan vinden. Drie uur later heeft hij het voor elkaar. Een schakel van de ketting af geslepen en de klauw bij geslepen zodat de ketting weer past. Er kan weer gestuurd worden. Adri kan even gaan slapen.

Ik vaar verder. Als het licht wordt neemt Adri het weer over. Ik even slapen. Aan eind van het nauw van Calais en Dover neem ik weer over. Ik steek over naar de kant van Cherbourg. Zo kunnen we een stukje afsnijden. Het gaat erom spannen of we het halen met de diesel, dus elke mijl korter is er een. Ik slaap weer een stukje, tot net na Cherbourg.

Paul en ik bekijken de diesel situatie. Het zou fijn zijn om te bunkeren, maar bij zowel Guernsey als Jersey moeten we een loods nemen, dus liever niet. We hebben iets meer dan de helft gehad en hebben iets meer dan de helft aan diesel over. Het moet te doen zijn…

Door het slingeren komt het vuil uit de bodem van de diesel tanks los. Normaal vaart het schip op de binnenwateren dus al het vuil heeft zich de afgelopen 20 jaar op de bodem van de tanks verzameld. De voorfilters raken snel verstopt. We moeten vaak omschakelen van filter en nieuwe filters erin doen.

De elektromotor voor de stuuraandrijving houdt er mee op. Na telefonisch overleg lukt het me de motor eruit te krijgen. Maak hem open, kijk hem na, druk alles aan en zet hem weer in elkaar… en hij doet het weer!

Net als ik naar bed wil gaan houdt de bakboord motor er mee op. Ook omschakelen van filter haalt niks uit. Het filterhuis is verstopt. De eerste poging om hem schoon te krijgen lukt niet. We besluiten een bypass aan te leggen. Met wat houtje touwtje werk lukt dat. We kunnen weer even varen, maar de fijn filters raken nu elk half uur verstopt.

Door filter huis in vriezer te leggen en daarna in pan kokend water, krijg ik wel iets van de  uitzettende lucht er doorheen, maar echt doorlopen doet het nog niet. We hebben een compressor nodig.

De compressor voor de luchthoorn zou te gebruiken zijn, maar daarvoor moet er wel een aansluiting gefabriceerd worden. Ik moet even wat anders en neem het roer over. Adri neemt de klus over.

Het lukt de ouwe om het aan te sluiten en de proppen vliegen er zo uit.

Ik sluit het filter weer aan, terwijl Paul en Adri met de volgende klus bezig gaan. De grote generator is er mee op gehouden. Waarschijnlijk ook vuil. De kleine generator heeft al een tijd niet gelopen. Daar blijkt het koelwater eruit te lopen, dus die houdt er ook snel mee op. In het donker met een zaklampje zijn we aan het knutselen. Het lukt om het filter weer aan te sluiten. We hebben in ieder geval weer twee motoren.

Ik was nog vergeten te zeggen dat de zoetwater hydrofoor er mee was opgehouden. Nog geen tijd gehad om te kijken wat daarmee aan de hand is. Het koelwater wordt bijgevuld met flessen spa blauw.

Na het filter avontuur moet ik even gaan pitten. Voor het volgende stuk varen heb ik mijn aandacht nodig. Normaal moeten schepen met een ruime bocht om brittannie heen varen, maar als je bij de kust moet zijn, mag je een klein doorsteekje gebruiken, Chenal du Four(CdF). De doorsteek haalt 75 mijl van onze route af en een halve dag qua tijd. Dat scheelt. Je moet het wel goed timen. Er staat daar 5 knopen getij stroom. Als we op 5 mei 03:00 aan het begin van CdF zijn, hebben we de stroom mee en mag ik de boot (zonder radar, weet u nog) door het krappe stukje met rotsen net onder en soms net boven water heen sturen. Ik heb het al eens overdag gedaan, maar ‘s nachts wordt toch weer een uitdaging. Dus even slapen om straks helder te zijn.

De ouwe maakt me waker om 02:00. We zijn bijna bij de start van CdF. Adri en Paul zijn in de machine kamer .

Ik heb even tijd nodig om te oriënteren en laat de motoren even vrij draaien. Ze schrikken beneden, ‘toch niet wéér iets!’. Gelukkig voor hen, niks aan de hand. Na het orienteren ben ik er klaar voor.

De kleine generator hebben ze draaiende. De gaten in het koelsysteem hebben ze zo goed en kwaad als het gaat gedicht en met een slang van de zoutwater hydrofoor (die het nog wel doet) vult het systeem continue langzaam bij.

Ze hebben er vertrouwen in dat ie lang genoeg blijft lopen om het Chenal Du Four door te varen. Als de generator stopt, dan houdt de elektronische kaart er mee op en wordt het wel heel spannend.

Paul en Peter kunnen gaan slapen, Adri en ik varen samen door het CdF.

Het lukt om er zonder problemen doorheen te komen. Als er verder niks ernstigs meer fout gaat dan moeten we het halen met de diesel en komen we ruim op tijd aan.

De zee is gelukkig helemaal vlak geworden. Na de beproevingen zijn de goden ons nu gunstig gestemd. We krijgen een prachtige zonsopkomst. Zodra we om de bocht zijn komt er een groep dolfijnen ons verwelkomen.

Het probleem van de zoetwater hydrofoor laat zich makkelijk raden. Een verlengsnoer is gebruikt en ligt in de vochtigheid op het dek van de drankruimte. Dat levert kortsluiting op. Met een nieuwe stekker is het euvel snel opgelost.

Adri gaat slapen en Peter en ik varen verder. Even later een enorm gerommel. Ik ga kijken wat dat kan zijn. Ik zie en hoor niet iets vreemds meer. Als ik opkijk zie ik een enorm schouwspel in de lucht. Ik herinner me dat er een militaire oefening is aangekondigd, iets ten zuiden van ons.

We komen rond vier uur s’ middags aan bij de Golfe du Morbihan. Bij de ingang komt er een kleine Zodiac van de Gudsekop nog een setje zekeringen brengen die ik nodig heb op mijn volgende avontuur op een jachtje op St. Maarten. Zij kunnen het wel waarderen dat we de Hydrograaf even achteruit slaan om op ze te wachten.

We zouden een loods krijgen om mee naar binnen te varen, maar we hebben nog steeds geen bericht. Na wat heen en weer bellen krijgen we contact. De loods blijkt buiten op zee op ons te wachten, terwijl wij toch al lang en breed in de Golfe zitten. Goed opgelet meneer de loods!

Om het feest nog even af te maken blijkt de beloofde plek aan de kade pas met het volgende tij om 5 uur ‘s nachts te bereiken. We krijgen een anker boei bij Pont Blanc. Hier komt de walploeg, Elsa, Mo, Alex, Kimberley en Nicole met alle spullen aan boord. Terwijl zij het schip opruimen knappen wij een uiltje. We hebben wel wat slaap in te halen. Als we wakker worden is godzijdank de tap aangesloten. Terwijl de zon onder gaat proosten wij op de goede afloop. Om ons heen allemaal mooie bootjes en prachtige eilandjes.

De lasagne smaakt heerlijk en de friet en frikadellen als toetje ook (de frituurpan moest echt even getest worden).

Ik hoor niemand klagen als we weer kunnen gaan slapen.

De volgende ochtend verlaten Peter en ik het schip. Ik moet door naar St Maarten voor de volgende klus, Peter terug naar Nederland. Ik breng Peter eerst naar het station in Vannes, dan rijd ik nog even naar Port Navalo om de Parade van de kant te bekijken. De Hydrograaf(1910) en de Gudsekop(1911) komen prachtig voorbij varen. Hoe de Gudsekop hier over de weg verzeild is geraakt mogen ze op hun eigen website vertellen.

Het was me het tochtje wel…

Sinterklaas is een aardige vent, maar van het op zee varen heeft hij ondanks zijn eerbiedwaardige leeftijd nog niet veel geleerd.

Groeten vanuit St. Maarten

Woody

Positie:

18N 63 W

Onze geïmproviseerde kapiteins stoel

Onze geïmproviseerde kapiteins stoel

Het noodroer op het achterdek

Het noodroer op het achterdek

Alle werklui en werkspullen van boord, trossen los!

Alle werklui en werkspullen van boord, trossen los!

Het uitzicht vanaf de captain's chair

Het uitzicht vanaf de captain’s chair

Parade of Sails(and steamers)

Parade of Sails(and steamers)

Mooie bootjes op de Golfe du Morbihan

Mooie bootjes op de Golfe du Morbihan

Welkom in de Golf van Biskaje!

Welkom in de Golf van Biskaje!

Posted in Hydrograaf, Sailing | 3 Comments

1. Spitsbergen als een speer

Maandag 22 oktober ben ik aangekomen op Spitsbergen, wat Noren ook wel Svalbard noemen. Net uit nazomerend Nederland hup in de dikke sneeuw. Om twee uur geland, om tien voor half drie opgehaald door Gert, de kapitein en op de vraag ´wanneer gaan we vertrekken?´ het antwoord ´Over 10 minuten´, OK.

Door de sneeuw en laaghangende bewolking heb ik erg weinig van Spitsbergen kunnen zien, volgende keer beter. We zijn met z’n zessen aan boord, Sonja, de kok, Bram, stuurman, Gert, kapitein, twee vrijwilligers en ik. We draaien een drie-wacht-systeem, 3uur op, 6 uur af, twee man per wacht. Gert had een voorspelling met windkracht 10 binnen en wilde dus zo snel mogelijk vertrekken, om die voor te blijven.

Weersvoorspellingen zijn hier in het hoge noorden (78 graden noord, ver boven de poolcirkel), net als in het diepe zuiden, niet zo betrouwbaar. Er zijn relatief weinig weerstations, dus minder gegevens om de voorspellingen op te baseren. De tocht gaat van Longyearbyen, Spitsbergen naar Tromsö, Noorwegen. Bij vertrek staat er erg weinig wind. We willen de harde wind voorblijven dus gebruiken de motor om ons op weg te helpen. Zodra we uit de fjorden zijn begint er wind te komen. Eerst zuidwest, aan de wind. Later draait de wind naar Noordwest en kunnen we ruime wind richting ons doel. De verdere oversteek blijft de wind uit noordelijke richting tussen kracht 4 en 8. Dat schiet lekker op.

Af en toe krijgen we flinke sneeuw buien wat het goed koud maakt. De temperatuur is tussen de min 5 en het vriespunt. Koffie moet je snel opdrinken, voor die bevriest. Een lekkere stroopwafel is na de eerste hap zo hard dat hij afbreekt in plaats van doorbuigt. We varen halverwege de oversteek vlak langs Bereneiland. Het eiland is ontdekt door Barentsz in 1596. Hij zag er een verdwaalde ijsbeer en noemde het Bereneiland, hoewel er zelden een beer te vinden is.

De oversteek gaat erg voorspoedig, hoewel er natuurlijk wel het nodige gebeurd tijdens zo’n overtocht. Een paar voorbeeldjes. De andere twee wachten zien het noorderlicht, helaas niet tijdens mijn wacht. De bulletalie is gebroken bij een gijp, gelukkig niks ernstigs gebeurd. Net nadat Sonja zegt dat het rustiger lijkt te worden, rolt er een grote golf via het gangboord zo de navigatie kamer binnen, lekker dweilen. De schoot van de binnenkluiver breekt als we de fjorden van Noorwegen binnenlopen en de wind met vlagen kracht 9 bereikt. Het laatste stuk is motoren tegen de wind. Het zicht is nihil door zware sneeuwval. Zelfs dik ingepakt en met sneeuwbril op, wisselen we iedere 15 minuten van roerganger. Het laatste uur houdt de wind op en zorgt de dwarrelende sneeuw op het bevroren landschap voor een sprookjesachtige sfeer.

Om 1:30 knopen we vast in Tromsö. 618 zeemijl in 83 uur, waarschijnlijk een record oversteek voor de Noorderlicht. Daar mag een whiskytje op gedronken worden. De volgende dag tijd om uit te slapen, wat klusjes te doen, te internetten en te bellen. ‘s Avonds met zijn allen uit eten. Na het eten hebben we nog een drankje gedronken in enkele van Tromsö’s etablissementen.

Zondagochtend vertrekt Bram richting huis, wij varen verder richting de Lofoten. Het is rustig weer en het varen tussen de fjorden is erg mooi. Soms staat er flink wat stroming in smalle stukjes tussen de fjorden en is het goed opletten met sturen. De dagen worden op het moment iedere dag 10 minuten korter. Om half 9 komt de zon op en om half 4 gaat ie weer onder. We hebben geen haast, dus als het donker wordt overnachten we aan een steiger in Gibostad. De volgende dag is het weer prachtig weer, zonnetje erbij, -2 graden, mooi winters landschap. Langs de kant zien we vaak gele boeitjes van de zalmkwekerijen, hier komt dus de Noorse zalm vandaan. Rond half 4 komt de volle maan achter ons op, terwijl voor ons de zon onder gaat. Erg mooi! Om 5 uur, in het donker, komen we aan in Harstad. Hier blijven we een week liggen, klussen op en aan het schip. Donderdag komen de gasten aan boord in Lödingen, voor de eerste Lofoten-Noorderlicht reis.

We houden ons dagelijks van 8 tot 18:00 bezig met allerlei klussen, zoals het schip schoonmaken, het drankhok uitruimen, ontroesten en schilderen, deursponningen ontroesten en schilderen. De laatste dagen is het droog geweest waardoor we buiten aan het schilderen zijn (hier in Noorwegen hebben ze verf die tot -5 gebruikt kan worden. Afgeloepn donderdag, terwijl ik bezig was met opruimen keek ik naar boven en daar zag ik het. Wittige wollige lijnen die zich over het hemelgewelf kronkelden… het Noorderlicht! Zelfs met bijna volle maan en het stadslicht om ons heen was het goed te zien! Heel erg gaaf! Hopelijk met de komende reis meer!

Gemeerd in Harstad 4-11-2012

68 48,4 N

16 32,7 E

Posted in Noorderlicht, Sailing | 1 Comment

8. Diving in the big blue

We had a nice visit to Salvador da Bahia in Brazil. Just the weather was not really what we (and the rest of the Salvadorian people) expected. Rain and wind, almost the whole time. Luckily during my day off the weather cleared up.I had planned to go on a scuba dive, but with the weather we have had, the visibility was very bad, so the dive was cancelled.

Instead of the dive I had a nice day touring the city. Apparently, next to Rio, they have got the best carnival here in Brazil (some even say the best). There is a nice colourful old section of town where it is nice to hang around.

After our stay we set sail again on the 8^th of November, in the pouring rain. On board we have 12 trainees, 2 of which decided after the leg from Las Palmas to Salvador, to stay on for another bit.

At the moment we are (motor-)sailing just of the Brazilian coast. There are a lot of whales around. We have seen quite a few breaching Humpback whales. Beautiful sight to see.

But there are also a lot of fishermen around. I already had a close encounter with one yesterday night, and last evening Harko, the other mate, also had a near miss. This time we also caught a net in our propeller. I had just woken up and got to do my diving after all. We have a scuba-dive set on board for just such an occasion. Armed with a knife and a flashlight (it was already dark) I went in to cut the fishing line with hooks free of the propeller.

Lets hope we dont catch anymore fishermen.

All is well,
Woody

Position:
1852,1’S
03852,3’W
11-11-2011 15:25 (GMT-2)

temp 28,4 C
sea temp 25,4 C
wind NE 2
speed 5,4 knots
course 205
Just south of Arquipelago dos Abrolhos

Posted in Europa, Sailing | 1 Comment

7. Sliding to Salvador

Neptune paid us a visit yesterday. The Pollywogs have been tried and have all been found worthy of passing the equator (some a bit more smoothly than others).

At the moment we are sliding through a smooth sea, doing almost 9 knots. At the horizon we can see light spots of cities along the coast of Brazil. Today we will have a pinrail chase, to test how well our voyage crew and new professional crew know their lines. Afterwards there is going to be a Halloween party!
Three days to Salvador.

Woody
Position:
0901,0’S
03443,8’W
31-10-2011 01:45 (GMT-1)

temp 26,8 C
sea temp 26,8 C
wind ESE 5
speed 8,3 knots
course 205
Just south of Recife

Posted in Europa, Sailing | Leave a comment

6. Crossed the equator

Yesterday we crossed the equator around just before diner. Unfortunately I didn’t notice it, I was vast asleep. We have changed our watch around, so now I am on watch from 8 to 2. When we cross the equator we sound the horn and have a drink. And we usually get a visit by Neptune, but he hasn’t shown up yet. We have been having squally weather. Lots of rain. Not exactly the weather you imagine with the crossing. Maybe tomorrow or the day after we will get quieter weather and get a visit by the lord of the seven seas.
For now we are flying across the sea, touching 8 knots. With a bit of luck (wind-wise) we will see the Island of Fernando de Noronha this afternoon. Apparently it is a beautiful tropical island. Three of the four best beaches of Brazil are on this island, according to the Lonely Planet. We don’t have time to stop and test them out, but still nice to know.
Six days to go to Salvador.

Woody
Position:
0228,7’S
03145,1’W
28-10-2011 01:00 (GMT)

temp 26,4 C
sea temp 26,6 C
wind SE 6
speed 7,7 knots
course 215
Near Fernando de Norohna

Posted in Geen categorie | Leave a comment

5. Doldrums

Today I did a lecture on Tropical weather and tropical storms. A common misconception about the doldrums is that you get blue skies, no wind for days and an oil-like ocean. In fact you get all the humid air brought in by the trade winds building up, so lots of clouds. Sometimes completely overcast, sometimes big squalls.
We are now through the doldrums and in the south east trade winds on the other side. We haven’t even had a swim call in the doldrums. Now we are sailing through the night, with a southerly force 5. Tomorrow it is Sunday at sea, which means we will do sail-handling, but no extra jobs. A bit of a relax-day. And we will have a pub-quiz!

Woody
Position:
519,1’N
02501,4’W
23-10-2011 01:00 (GMT)

temp 28,0 C
sea temp 28,0 C
wind SSE 5
speed 4,8 knots
course 243
En route to the equator

Posted in Geen categorie | Leave a comment

4. The first squall of the season

Last night when I came on watch at 2am, there had just been some rain. The Grib file (wind predictions) showed us that the wind would veer to the south. We were still sailing on a broad reach due south with all sails and stunsails up. At some point a big patch of rain showed up on the radar and did not move. That would suggest a change of wind. Just before the rain we took down the stunsails and started to brace for close hauled. Sure enough with the rain the wind veered. Wind predictions were for beaufort force 4.
What Grib files cannot warn you about, are local squalls with wind. Usually squall are frequent in the equator area, but we didn’t expect them yet…
Suddenly the wind picked up to a force 7. That made the ship heel and got the benches, that were not lashed down yet, slide to te low side. Quickly falling off and striking the sails from skysails up to topgallants got things under control again. The rest of our watch it kept on raining.
At some point we set the topgallants again, but half an hour later an other squall, made us take them down again.
It was a nice test for squalls to come.
In our afternoon watch the sun was shining again as nothing had happened. Nice conditions to do another training session with permanent and voyage crew on how to take away sails quickly.

This night it is beautifully starry again, no wind, so the engine is helping us speed along.

Woody
Position:
1235,4’N
02516,7’W
19-10-2011 05:00 (GMT)

temp 28,4 C
sea temp 28,6 C (nice!)
wind E 2
speed 5,5 knots
course 164
En route to the equator

Posted in Geen categorie | 1 Comment

3. Sailing south, Brazil here we come!

We have had a nice short stop in Mindelo at the Cape Verde Islands. We arrived at 4 in the morning and we set sail at 8 in the evening. Our voyage crew made the best of it. Some already went in to town right after we had our mooring lines on land. It was Saturday night and the parties in the Cape Verdes start late and end early (in the morning). To be sure, we muster (do a headcount) before setting sail again. We have the perfect wind to allow us to sail off the quay without engines standing by. After setting all the sails with all hands, I am off until 2 am. Unfortunately the air-con is having some trouble. Hard to fall asleep. When I was called for watch, the engine was running. No more wind… have the doldrums already started? No, we are lucky. After an hour the wind turns east and increases a bit. Bracing sharp, we get all the sails filling. Sailing close hauled through the night with a clear sky, all the sails set…
Perfect.

All is well,
Woody
Position:
1616,8’N
02513,8’W
17-10-2011 05:45 (GMT)

temp 26,8 C
sea temp 27,2 C
wind E 4
speed 5,5 knots
course 170
Just south of Sao Vicente, Cape Verde

Posted in Geen categorie | Leave a comment

2. A short stop at the Cape Verde Islands

My apologies for not writing as much as usual. My new function as mate on Europa has been taking up a bit more time. After a short stop in Vigo Spain, we sailed on to the Canary Islands. The winds have not been very favorable up to the Canary Islands. After the Canary Islands we picked up the trade winds and it has been smooth sailing since.
I have started with giving lectures on meteorology and celestial navigation, which is going very well. The last two weeks we have had beautiful clear starry nights. On the smooth rooling swell, we were even able to see the moons of Jupiter through binoculars.
A new gadget on board is a beamer, which we have used as an outside cinema a couple of times. It is a nice effect to be watching a movie about sailing, while rolling on a the waves.
We have arrived at the Cape Verde Islands, our last stop on our way to Salvador de Bahia in Brasil.

Woody
Position
16°53’N

024°59’W
16-10-2011 19:00 (GMT)

temp 27,2 C
wind NE 4
Moored at Mindelo, Sao Vicente, Cape Verde Islands.

Posted in Geen categorie | Leave a comment

Spanje in zicht! (of toch niet…)

Toen wij uit Rotterdam vertrokken, op woensdag 14 september met 25 gasten en 15 bemanning aan boord, hadden we prachtig zeilweer. Van Rotterdam tot net voorbij Calais met ruime wind en een zonnetje de Noordzee over.
Ik word dit keer ingewerkt als eerste stuurman op de Europa. De kapitein, draait nog met mij mee in de wacht, maar houdt zich vooral bezig met technische klussen aan boord die al een tijdje op hem liggen te wachten. ‘s Nachts langs Calais zeilen blijft spannend, maar gaat zonder problemen.
Net als we ter hoogte van Dieppe zijn houdt de wind op en draait later naar het zuidwesten. De rest van de weg door het Kanaal wordt motorsailen tegen de wind in. Veel van de gastbemanning maakt kennis met zeeziekte.

Als we bij Brest de bocht om zijn, kunnen we gelukkig de zeilen weer zetten. Dat brengt de magen weer tot rust. We kunnen heerlijk de Golf van Biskaye in zeilen. Een mooie dag om de verjaardag van de kapitein te vieren.
Helaas houdt de wind maar een dag aan. We moeten weer de hulp inroepen van de dieselwind. Nu we het kanaal uit zijn, gaat de kapitein de dagwacht in, waardoor ik ‘s nachts mijn eigen wacht draai. Voelt goed. De laatste dag hebben we weer een prachtig zeildag, fijn voor de mensen die in Vigo al weer afscheid van ons gaan nemen. En de laatste nacht laat de sterrenhemel zich voor het eerst in vol ornaat zien. Net voor zonsopkomst trekt de hemel echter dicht met mist.
Er varen veel vissers bij de Baskische kust en in de mist kwam er nog bijna een visser boven op ons varen. Spannend.
Nou varen langs de kust. We zijn bijna in Vigo, dat net boven Portugal aan de westkust van Spanje ligt. Helaas is het nog steeds erg mistig en we zien dus niks van de kust.

Woody
Position
42 27,4’N

009 06,8’E
23-09-2011 13:20 (GMT+2)

temp 16,2 C
wind S 3
speed 5,5 knots
course 150
Near Vigo, Spain

Posted in Geen categorie | Leave a comment